งูสวัด..ยั่วสวาท

posted on 11 Nov 2009 01:07 by hua-bhug-ahe in diary

ก่อนอ่าน...ทำใจนิดนึงนะ

มันยาววววววววววววว

และ กดF5สักทีจะดีมาก


วันก่อนท่านพี่อิ๋วโทรมาถามว่า "ซอสเตอร์"หายยัง
ไอ้เราก็อะไรวะซอสเตอร์...   กรู-งง

แล้วก็ถึงบางอ้อ
ช่วงที่ผ่านมานี้กรูเป็นงูสวัดนี่หว่า...

สรุป....งูสวัด ภาษาปะกิด มันเรียกเฮอร์ปีส์ ซอสเตอร์  (Herpes zoster)

(จิงดิ?)....เออ กรูมันโง่

  รูปจากตำรารักษา 280โรคทั่วไป


พูดถึงงูสวัด พอดี๊..พอดี ไปเปิดตำรา 280 โรคของอิเจ๊
ก็เลยรู้ว่าไอ้ที่กรูเป็นเนี่ย มันเกิดจากไวรัสประเภทเฮอร์ปีส์ ซิมเพลกซ์ (Herpes simplex)
และไอ้โรคนี้มันจะเกิดขึ้นกับคนที่เคยเป็นอิสุกอิใสมาก่อน
เมื่อไหร่ที่ภูมิคุ้มกันคุณบกพร่อง เอ้ย (ไม่ใช่นี่มันเอดส์ละ) ไม่แข็งแรง ร่างกายอ่อนแอ
นั่นแหละ.... คุณจะได้เลี้ยงงูแน่นอน  

โฮะ โฮะ โฮะ....  เมื่อนั้นแหละความสนุกกำลังจะมาเยือนนนนนนนนน


เพราะว่าอิเจ้าเชื้อไวรัสนี้มันจะหลบซ่อนอยู่ตามปมประสาท
เวลามันขึ้น มันก็เลยขึ้นตามแนวเส้นประสาทตามขวางของร่างกาย
คุณเอ๊ย......สุดยอด  ทั้งจุก เจ็บ แสบ ปวดร้อนนน
โอ๊วก๊อดดดดด....อย่าให้แส่สสสส


แต่ด้วยความที่อิชั้นถึกรึอย่างไรไม่ทราบได้  
จุก เจ็บ แสบ แค่นี้ กรูทนได้...ฮึฮึฮึ

 

ตอนที่เป็นตอนแรกๆอิชั้นก็ไม่คิดหรอกว่ามันจะเป็นเยอะ  โฮะ โฮะ โฮะ
ชิวค่ะชิว  บอกอิเจ๊ อิเจ๊ไม่สนใจ มันโยน อมอกซี่ มาให้สองแผงพาราจีพีโอแป้งอย่างเยอะอีกแผงแล้วมันก็ไม่ใส่ใจกรูอีกเลย โฮโฮโฮ..
พอบอกแม่..แม่บอกโบราณถือ เค้าห้ามพูดมาก  ยิ่งพูดมันจะยิ่งเป็นเยอะ...
เหอะ เหอะ ...นี่สรุปแม่เชื่อโบราณรึรำคาญกรูวะ (สงสัยจะเป็นอย่างหลัง)

ขอเหลืองหน่อย อายไขมัน

วันแรกที่มันขึ้นกลางหลัง รู้สึกแสบๆ มองไม่เห็นเลยใช้มือถือถ่าย แหม..เห็นแค่รูป นึกว่าสิว

พอปล่อยไปตามยถากรรมซักพัก กรูชักไม่แน่ใจ ถามแม่กะอิเจ๊อีกว่ามันหนักมั้ย
ผู้มีพระคุณทั้งสองก็ตอบกลับมาอย่างมั่นใจ

 "เออ ไม่เป็นไรหรอก...."  วะฮ่า อนาถแท้...

  ผิวรอบๆนี่เห็นเป็นแดงๆเรย ร้อนด้วย

สภาพผิวกรู...โนคอมเม้น ไม่มีความเป็นผู้ดีเล้ยยย

 

วันที่สองรึสาม..ไม่แน่ใจ งูเลื้อยมาข้างหน้าแระ

 

...ชีวิตเศร้าเนอะ....


ผ่านไปสามวัน งูมันก็พัฒนาร่าง

รู้สึกตัวอีกทีมันก็เป็นไปครึ่งตัวละ

รูปจากตำรารักษา 280โรคทั่วไป

อิฉันเหมือนตามน้องคนนี้แหละ ขนาดก็ประมาณนี้ จากหลังมาหน้าแนวบราเซียพอดี๊พอดี

(โบราณ..อีกแล้ว..บอกว่าถ้าเป็นทั้งตัวจนเส้นมาบรรจบกันมะไหร่...ตาย!!! เท่านั้น
แต่ตำรา 280 โรคทั่วไปของอิเจ๊เขียนไว้ว่ามันไม่มีทางพันรอบตัว
มันจะไม่ข้ามแนวกระดูกสันหลังไป เพราะเส้นประสาทซ้ายขวามันแยกกัน)

ต่อมา พ่อไปบอกป้า(พี่พ่อ) พอป้ารู้..ป้าก็เริ่มพึ่งพาการรักษาแบบไสยศาสตร์

นั่นคือพอกด้วยขมิ้นอะไรซักอย่างผสมน้ำมนต์
(มีท่องคาถาก่อนทาด้วยนะ แถมก่อนทาป้ายังอุตส่าห็กลัวเชื้อโรค เอาแอลกอฮอลมาเช็ดให้คุณหลานอย่างอิชั้นอีก  เหอ เหอ เหอ  แต่น้ำมนต์นี่ ป้าไม่กลัวติดเชื้อเรยว่าง้านนนนน)

ผงขมิ้น

น้ำมนต์

สังเกตดีๆถุงน้ำใสๆนั่นคือ น้ำมนต์ มีน้ำตาเทียนอยู่ด้วยนะ  เห็นมะ...


ผ่านไปอีกสองวัน (ห้าวัน) คนข้างบ้านรู้ก็เริ่มสปอยส์แม่ บอกว่าถ้าเป็นรอบตัวนี่ถึงตายนะ
ต้องรีบพาไปกินยาต้ม  ไม่งั้นอิลูกเธอแย่แน่ๆ

อิชั้นจึงต้องบริโภคยาจีนต่ออีกขนาน พร้อมๆไปกับการกินอม็อกซี่และพาราของอิเจ๊
ขอบอกว่ายาต้ม..กลิ่มและรสมัน  เหียกมากกกกกกกกกกกกกก

  .

 สังเกตดีดี มันมีราด้วยค้าบบบบ กรู...กำ-"-

  ต้มในหม้อ

 

แค่ดมแล้วจิบ งูกรูก็สะดุ้งละ....ขนลุกไปทุกรูขุมขน

 

แม่มีการมาชิมให้ก่อนด้วยนะ วัดเลเวลความขม

กินไปซักพักแม่บอก...ตรูไม่น่าจิบเรย ไมเกรนขึ้น

แต่ตรูก็ต้องซัดโฮกกันไปตามระเบียบ...อิดออด อ๊อดอ๊อด เป็นโดนด่า...



ไม่ใช่แค่กินยาต้มร้านนี้ยังให้ยามาพอกเป็นแบบเดียวกะที่ป้าให้มา
รู้สึกว่าจะมาจากไพล สีเข้มกว่า แรงกว่า  แสบกว่า...และกลิ่น  แรงงงกว่าาาาาา

ยังไม่หมดแค่นี้มันยังมีสบู่มาให้อาบอีก ครบเซ็ท
อาบแล้วตัวโคตรแห้งเลยกลิ่นแรงอีกต่างหาก

มีลายมือกำกับด้วยนะว่ายาทางูสวัด

วันรุ่งขึ้น(วันที่หก) ต้องกลับมหาลัยไปทำแลบและเรียนโทเฟลวันแรก  รู้สึกจะมีเทสด้วย

ก็ต้องกลับม. แบกยาต้มใส่ขวดไปซดที่หอต่ออีกตะหาก (แบบต้มสำเร็จ)

ตอนนั่งรถตู้ตรูรู้สึกเหมือนจะตาย จุกโคตรรรรรรรรรรรรร  ไม่ไหวละ แต่ก็ทำไรไม่ได้

ต้องกำมือเอาเล็บจิกมือตัวเองให้ลืมความทรมานกันไป
ฟังทูพีเอ็มไปด้วย พยายามร้องตาม(ในใจ)ไปด้วย  กรูจะได้ลืมๆ  หายใจลึกๆ พุดโธ่ พุดโธ่,,
อิคนข้างๆนี่ก็ซบจิงเว้ย ร้อนก็ร้อน เด๋วตรูก็ปล่อยงูไปกัดซะร้อกกก   แฮ่....

นรกมันยังไม่จบแค่น้านน ตอนลงจากรถตู้เดินบนสะพานลอย
แบกโน้ตบุคไปอีก  โอยยยย  ตรูจะเป็นลมกลางทาง
กว่าจะไปขึ้นรถตู้  กว่าจะถึงชลบุรี ไหนจะต้องนั่งรถตู้โคตรกระเทือนอีก
ไหนจะกลิ่นยา กลิ่นสบู่ กรูอยากจะอ้อกอีก...ศรีอยากตายค่ะ ศรี ออยยาากก ต๊ายยยยยยย


โบราณเค้าบอกว่าคนที่เป็นงูสวัด ห้ามข้ามสะพาน ทีแรกก็ไม่เชื่อ
แต่ตอนนี้กรุเชื่อละ ตอนข้ามแม่น้ำบางปะกง

อุโอ๊ทททททส์  กรูอยากต๊ายยยยยย!!!! มาสแครชกรูทีเถ้อ...

เหงื่อตกกีบไปเจ็ดรอบกว่าจะถึงอีกฝาก  โคตรสะเทือนเรยว้อยยยยยย  แกร๊ซซซซซซซ
คนขับคะ..ขับนิ่มๆหน่อยค่ะ  งูมันพันตัวหนูวววอยู่พี่รู้ม้ายยยยย

พอมาถึงม. โทฟ่งโทเฟลอะไรกรูปล่อยละ ไปไม่ไหว ไข้ขึ้นตัวสั่นแหงกกกๆ
ก็เลยอาบน้ำ กินพาราแก้ปวด นอน..
เป็นแบบนี้ทุกเกือบสี่ชั่วโมง กินยา หลับ กินยา หลับ....

จนกระทั่งตีสี่
โอ้วววววววววคุณคะ  อย่าให้พูด....

ปวดแสบร้อนมากกกกกก  กินยาแล้วก็ไม่หาย  ไข้ขึ้นสั่นแหงกๆ

อิชั้นก็ไม่รู้จะทำไงก็เลยไปอาบน้ำลดไข้ เมททั้งหลายก็หลับกันอยู่ ไม่อยากจะให้ชาวบ้านตกใจ
วินาทีนั้นอยากไปโรงพยาบาลมากกกกก  แต่มันตีสี่ไง ต้องรอให้แปดโมงถึงจะหาหมอได้
จะนอนก็นอนไม่หลับ ดีที่ยาแก้ปวดลดไข้มันออกกฤทธิ์ ไอ้ที่เจ็บจนสั่นแหงกๆก็เลยพอจะบรรเทาไปบ้าง
แล้วตรูก็ต้องรอกันไป..จนแปดโมง

พอไปหาหมอก็นะ....หมอก็ไม่ว่าอะไร ให้ยาฆ่าไวรัส (ต้องกินวันละห้าครั้ง ทุกๆสี่ชั่วโมง)
ยาระงับประสาท(หมอบอกกันชัก) ยานอนหลับ แล้วก็ยาทา (ทาทุกสี่ชั่วโมงวันละห้าครั้งเหมือนกัน)

ยาแต่ละอย่าง เม็ดอย่างควาย (ไม่มีรูปนะ)

ตอนไปจ่ายตังโดนค่ายาไปสองพันกว่าบาท แต่พอเบ็ดเสร็จไปจ่ายตังค์เหลือพันกว่าบาทเพราะได้สิทธิของนักศึกษา ตังเกือบไม่พอ  แต่โชคดีที่มีเพื่อนตามไป  ไม่งั้นแป้ก ไม่มีตังจ่ายตอนที่เภสัชบอกสองพัน....

ตรูมันจน

หาหมอเสร็จ โทรบอกแม่ กินยามื้อแรก หลับอีกงีบ แล้วก็ไปทำแลบต่อ.....

ฮ่าฮ่าฮ่า กินยาแล้วไม่รู้สึกอะไรเลย....วี้ฮิ้วววววว

ย้ำว่า ไม่- รู้- สึก- อะ- ไร- เลย- จริงๆ.... อย่างเบลอ

พอตกเย็นแม่ก็มารับกลับบ้าน(กรูจะมาทำไมวะ วันเดียว) เพราะโดนเพื่อนด่ามา ว่าปล่อยอิลูกมาได้ไง เดี๋ยวก็แย่หรอก  ปล่อยไว้ตายนะเฟ้ยประมาณนี้ (จริงๆมันไม่ตายหรอก)

แม่อิชั้นก็ตกใจสิคะ  มารับโดยด่วน โดยคาดว่าอิลูกต้องสภาพป้อแป้แน่ถ้ามาถึง

แต่....อย่าลืมว่าอิลูกถึกค่ะ ดูไม่เป็นไรเลย ดูสบายสุดๆ แน่หล่ะเจอยากล่อมประสาทไปขนาดน้านนนนนน

(อิเจ๊เห็นยาแล้วบอกว่า หมอให้ยาแบบโคตรกดประสาทอ่ะ ยาอย่างแรง ประมาณถ้าไม่หายเมิงก็ไปตายซะ อะไรประมาณนี้) คนมารับแอบเสียความรู้สึก...นึกว่าอิชั้นใกล้ตาย  แต่ที่ไหนได้ มันเมายา พล่ามเพ้อไปตลอดทางจากบางแสนถึงแม่กลอง

สรุป กลับบ้านไปนอนอีกห้าวัน
ไอ้แผลที่เคยเป็นตุ่มใสๆ พอทายาวันแรกปั๊บ มันก็เปลี่ยนเป็นสีเทาๆ
อีกสามวันต่อมา (วันที่เก้า) ตุ่มมันก็ใหญ่ขึ้นๆ
แม่กะอิเจ๊ที่ทำแผลให้บอกว่ายังกะหมัดหมา(ที่เป็นรถถังไม่ใช่ปูแปะ?)เกาะเต็มไปหมด
(ไม่มีรูปนะ  )

ทำแผลไปอิเจ๊ก็ด่าตรูไปทุกวันว่าทุเรศคน...
(นี่มันความผิดตรูรึง้ายยย ยาทาแผลมันมีส่วนผสมของสเตียรอยด์ ยาชานะเว่ยยยยย มันจะเปลี่ยนสีก็ไม่แปลกหรอกหว่ะ)

แต่อิเจ๊มันก็คงเป็นห่วงผสมรู้สึกผิด(มั้ง) หาขนมมาเซ่นทุกวัน  แม่ด้วย  
ตอนอยู่บ้านห้าวันตรูเลยรู้สึกอย่างกะราชา กินดีอยู่ดีโคตรๆ กินวันละห้ามื้อ

แต่อิวันหลังๆนี่สิ ขั้นกว่าของสยอง น่ากลัวกว่าหมัดหมา


เพราะตุ่มมันแตกกกกกกกกก......

 ใช้มือถือถ่ายเพื่อลดความสยดสยองลง

ต้องแปะผ้าก็อซ (จิงๆก็แปะเรื่อยมาตั้งแต่งูกลายร่างเป็นเห็บ พอเป็นพอแบบนี้ แม่นนน มันติดผ้าก็อซ)

 

ทุเรศเนอะ.....(ที่สำคัญเมองมีหน้าเอามาโชว์ไง)

สุดท้าย เพื่อน(น้องจ๊าง)แนะนำมา มันว่าให้ใช้ครีมพญายอ ของอภัยภูเบศ
ใช้ดีมากกกกกกก  สุโก่ยมาก ทาแล้วสองสามวันก็แห้ง ถูกกว่าอีกตะหาก (หลอดละ 30 บาท ใช้ได้ห้าวัน ขณะที่ยาเดิมหลอดละ 60 ใช้ได้สองวัน -"-a ตรูใช้ไปกี่หลอดแร้วฟะ)

     ขอบคุณรูปจากกูเกิ้ล

 

ปัจจุบันหลังจากกลับมาม. ผ่านไปแล้วสิบวันได้ งูตกสะเก็ดเกือบหมดละ
เหลือแต่สะเก็ดข้างหลังที่มันขึ้นมาตอนแรกสุดกับแผลเป็นสีโคตรเข้ม

แล้วก็มารู้ตอนหลังว่ามีทหารเรือแถวบ้านเป็นงูสวัดที่หน้า ตาเกือบบอด เพราะมารักษาช้า
ต้องนอนโรงพยาบาล แล้วก็ฉีดยาฆ่าไวรัสทุกสี่ชั่วโมง วันละห้าครั้ง
สยอง.....


แถม
มีอยู่ช่วงนึงกินยาไม่ตรงเวลา (มื้อแรกเจ็ดโมง เสือกกินแปดโมงวันนึง เก้าโมงวันนึง หกโมงอีกวันนึง)
มันเหมือนจะกำเริบนะ มีตุ่มๆขึ้นที่ขา กับที่คอ ขึ้นเป็นแนวต่อกันเชียว  แต่ว่าฝ่อ......โชคดีไป

อูยส์

สรุป กว่าจะหายอิช้านใช้วิธีรักษางูไปทั้งหมดสี่วิธี
วิธีแรก แผนอนามัยตามมีตามเกิดของอิเจ๊
ต่อมาก็แผนไทยผสมไสยศาสตร์ของท่านป้า
แล้วก็เป็นแผนจีนของคนข้างบ้าน
สุดท้ายก็แผนปัจจุบัน

ก่อนกลับม.แม่ว่าชาวบ้านมาแนะนำให้ไปเป่ากับพระรูปนึง
แต่พอไปถึงปรากฎว่าท่านไม่อยู่ มีแต่คนมารอตั้งหลายคน(ไอ้ที่มารอกันนี่เค้าว่าก็เป็นงูสวัดกัน)
ก็เลยขิเกียจ กลับบ้านดีแฟ่...แล้วก็ยังมีคนจะให้เอาใบอะไรสักอย่างมาตำผสมเหล้าขาวมาพอกอีก
เฮ้อ...แต่โชคดีที่พ่อห้ามไว้ ไม่งั้นตรูคงเจออีกแขนงให้แสบสันต์กันไป  ...ฟู่วว์



ป ล แม่โทรมาถามว่ามะไหร่จะกลับบ้าน ให้รีบๆกลับไปซดยาต้มต่อ เพราะป้า(พี่แม่)บอกมา

ให้ตายเถอะ.....หนูหายแล้วจริงๆนะแม่

 

 

ป.ล 2  แวะมาแปะอีกว่าหลังกินยาไปแล้วประมาณสองสัปดาห์ ข้าพเจ้ามีหนวดขึ้น..อย่างเขียว

เพื่อนถึงกับทักกันเรยทีเดียวว่าเมิงไปโกนหนวดมาป่าว

กลายสภาพเป็นผู้หญิงหนวดงามไปในที่สุด.....อนิจจา

แต่..อิเจ๊มันบอกมาว่าที่เป็นงี้เพราะเมิงใช้สเตียรอยด์มากเกิ๊นน  ต้องทนๆกันไป ซักสามเดือนหกเดือนปีนึง

 

 

เศร้าเนาะ...

edit @ 11 Nov 2009 03:26:12 by hua-bhug-ahe'

Comment

Comment:

Tweet

หน้ากลัวสุดๆwink sad smile

#11 By แบงค์ (118.173.144.32) on 2010-03-01 23:21

เพิ่งเป็นได้ 2 วันครับ กำลังหอข้อมูลในเน็ทอยู่
ปล. ตุ่มที่แตกนี่น่ากลัวมาก

อ๊ากกกกก !!

#10 By ดิว (203.144.180.65) on 2010-02-06 13:09

OMG! สยดสยอง สะแครี่ มูฟวี่มากๆ wink

#9 By benzoic ✿ on 2010-01-08 19:19

อัพโ้ด้ยๆ

อย่าให้มันยั่วสวาทนาน

#8 By โมรุเอะซัง (202.28.78.139) on 2009-11-25 03:45

อ่ากก

ผมก็เคยเป็น

ผมก็เคยโดนเป่ายาด้วย

ส่วนไอ้ยาที่กินก็ขมและข้นมาก

T T

หายก็ดีแล้วนะครับผม

ป.ล.ขอบคุณที่มาตอบให้นะครับ
ป.ล.รูปหัวบล๊อคจะเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนไม่ได้ใช่หรือปล่าวอะครับ ถ้าใช่ผมก็เคยเป็นครับ
http://thapat.exteen.com/20091029/entry
ป.ล.เอนทรีนี้ได้ความรู้เยอะแฮะ Hot!

#7 By khom on 2009-11-23 02:35

ผมก็เป็น เมื่อซํก 5 - 6 เดือนที่แล้วครับ...

แต่ผมอาการไม่หนักนะ.. เพราะพอเห็นตุ่มขึ้น ก็ไปหาหมอทันที

มันก็เลยได้ขึ้นนิดเดียวข้างๆลำตัว big smile
อาทิตย์เดียวหาย สบายชิวๆ ทนคันเอา ไม่ค่อยเจ็บครับ

ที่สำคัญคือ อย่าให้ตุ่มแตกเด็ดขาด เพราะมันจะแสบได้โล่ห์ครับ..อะ..เตือนช้าไปแล้ว sad smile

ตอนนั้นหมดค่ายาไปเยอะเหมือนกัน... แถมพอหายก็ได้แผลเป็นมาอีก sad smile

ได้ยินมาว่า ถ้าจะทำลายเชิ้อให้หมด มันต้องทำลายเส้นประสาทที่มีเชื้อด้วย เลยเป็นแผลเป็นครับ
big smile

บ้านผมเดาว่า ผมเป็นงูสวัดเพราะกินน้ำน้อยไปครับ
ตั้งแต่นั้นมาผมก็กินน้ำซัดโฮกๆ open-mounthed smile

ออ ส่วนที่ขึ้นรอบตัวแล้วตายนี่เป็นความจริงครับ เพราะถ้ามันสามารถข้ามไปยังอีกฟากได้นี่ ก็แสดงว่าอาการหนัก+ร่างกายอ่อนแอมากครับ big smile

....
แต่ยอมรับว่าใจถึงมากครับ ที่ปล่อยให้มันลาม.. ทวดผมลามขึ้นหน้า เป็นแผลเป็นบนหน้าไปเลยครับ... บางคนถ้ามันเข้าประสาทตา ตาก็บอดไปเลยก็มี sad smile

ยังใจกล้าปล่อยให้มันลามได้นี่ ถ้าใจไม่ถึงทำไม่ได้นะเนี่ย open-mounthed smile

แต่บางคนถ้าแข็งแรง และพอมีภูมิคุ้มกันบ้าง เขาก็หายเอ็งได้ครับbig smile

#6 By clock on 2009-11-14 15:11

เคยเป็นเหมือนกันที่ต้นขา...แสบได้อีก
แสบจิงๆอ่ะ ต้องนอนคว่ำ

แต่ทายาไม่กี่วันก็หายbig smile

ระวังนะมันติดต่อได้อ่า sad smile

#5 By meawnoy on 2009-11-12 01:44

เห็นแค่ชื่อ
งูสวัด ยั่วสวาท
ก็..
แต่ทำไมอ่านไปเรื่อยๆ
มันสยองแทนอะ

#4 By LiTe on 2009-11-11 22:30

อย่าเปิดประเด็นเส่ะ..เดี๋ยวผู้ชมทางบ้านจะเข้าใจผิด...

#3 By Hua-Bhug-Ahe on 2009-11-11 03:13

น่ากลัวแท้ล่ะปร้าเอ้

ตอนมันแตกช่างดูสยอง

ปล.ข้าวหลามหนงในนี่มันฮาทั้งคืนจริงๆเว้ย
ช้านหล่ะชอบจนต้องบอกต่อ ก๊อดดดดดดด

#2 By meru'o' (202.28.78.139) on 2009-11-11 03:06

อิเเก่.....เมิงกล้ามากนะ ที่เอารูปลง =w=
น่าเกียดพอๆๆกะหน้าเมิงเลย
55555555555555555555555555555
กรุล้อเล่นนะ สิงโตเเก่ =P

ยังมีการมาให้เครดิตกรุด้วยนะ
ฮ๊าๆๆ เสลดพังพอน=พญายอ ๕๕๕๕๕
ฮาว๊ะ กร๊าก กกกกกกกกกกกก
ดีนะคนชาย หยิบให้เเม่เมิงถูก
ไม่ด่ากลับมาน๊ะ .....สะเทือนใจที่สุด

#1 By on 2009-11-11 03:01