my daily

 

Home alone

 

คือหนังที่ตัวเอกเป็นเด็กน้อยวัยเขียกที่พลัด หลงทาง จำได้ว่าเหมือนจะมีอยู่หลายเอพิโสต

 

 

 

 

แว้กส์.....เข้าเรื่องกันเรยดีกว่า

 

ชิวิตนี้ไม่เคยคิดเรยว่าเกือบจะต้องกลายเป็นเด็กโฮมอะโลนเหมือนอย่างในหนัง

 

เรื่องมันเริ่มขึ้น  เมื่อตอนที่เรานั่งรถตู้กลับบ้าน จากชลบุรี ไปกรุงเทพ เพื่อไปต่อรถกลับบ้านเกิด

เพื่อ...ไปหาแม่

เรื่องมันเริ่มขึ้น  เมื่อมันเหมือนกับว่าจะไม่มีอะไร

 

เมื่อเรื่องมันเริ่มต้นขึ้น ........... 

 

 

 

 

 

ถ้าเป็นคุณ.... 

 

คุณจะทำยังไง...เมื่อคุณเดินทางถึงกรุงเทพ(อนุเสาวรีย์ชัยฯ)แล้ว 

แต่....

รถที่จะกลับไปบ้านเกิดของคุณมันเกิดหมด

อืม..ไม่เป็นไร  ไปนอนหอเพื่อนได้...โชคดีจังที่มีเพื่อนในเมืองอยู่เยอะ  ห้ ห้  

 

 

แต่..

 

คุณจะทำยังไง...เมื่อมือถือของคุณเกิดส่งเสียง 'ตื่อ ตี่ ดิ๊ด' ในขณะที่คุณล้วงมันออกมาจากกระเป๋า  ก่อนที่เสียงนรกสุดท้ายจะดัง...เป็นสัณญาณเตือนว่ามือถือของคุณกำลังจะกลายสภาพเป็นสากไร้ค่า....ซึ่งแน่นอนว่า คุณกำลังจะติดต่อใครไม่ได้เรยยยยยยยย   โอ้ววว  แม่เจ้าาาาาา

 

แล้วคุณจะทำยังไงเมื่อคุณดันเป็นมนุษย์สมองปลาทอง.....จำเบอร์ศัพท์เพื่อนที่อยู่ในกรุงเทพสักคนไม่ได้

 

แล้ว,,,,คุณจะทำยังไงต่อไป  เมื่อทั้งเนื่อทั้งตัวของคุณ  มีเงินติดตัวอยู่แค่     720 บาท

 

 

นั่นสินะ......ถ้าเป็นคุณ  คุณจะทำยังไง

เมื่อคุณไม่มีที่จะไป  ติดต่อใครไม่ได้  แถมเงินติดตัวก็มีน้อยนิด..

 

ถ้าเป็นคุณ..คุณจะเลือกทำยังไง  ระหว่างคืน  เพื่อรอให้เช้า จะได้มีรถต่อกลับบ้านเกิด

ง่ายๆ  ก็ไปตะลอนราตรี  ชมแสงสีซักหนึ่งคืน

 

อาจจะเลือกไปสยาม  เดินให้ชิวถึงห้าทุ่ม แล้วหลังจากนั้นก็ว่ากันต่อ

 

รึอาจจะไปลานข้างเซนทรัลเวิล เดินให้ชิวถึงดึกดื่น หาที่นั่งจิบไฮเนเก้นซักขวด แกล้มกับหมึกบดสักตัวสองตัว 

 

หรือว่า...อาจจะเดินตรงไปอีกหน่อย ไปสี่แยกราชประสงค์  สักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตอนเที่ยงคืน(เค้าว่าศักดิ์สิทธ์นักเชียว) ดูชาวบ้านแก้บน  จะได้มีเพื่อนอยู่ทั้งคืน...อืม....................

 

หรือจะไปทำชิวที่สนามหลวง ชิวเอ้าท์ที่คลองหลอดก่อนทะลุต่อไปข้าวสาร....แล้วก็เลยต่อไปป้อมพระสุเมรุ (ไปแอบดูเด็กบีบอยก็ดีนะ)..(โอ้ว   อันนี้แอบเดินถึก!!!)

 

หรือไปหาร้านอินเตอร์เนทคาเฟ่ หาดูที่บรรยากาสดีๆ  เล่นเฟสบุคให้ถึงเช้า  แล้วค่อยหาทางกลับบ้าน

 

 

หรือออออ  ควรจะไปหาร้านสักร้านนั่งชิวจิบเครื่องดื่มซักขวด  ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ถือเป็นโอกาสดีของตรูซะเรยย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นั่นสินะ....ถ้าเป็นคุณ  คุณจะทำยังไง

 

 

 

 

 

ส่วนเรา 

โชคดีที่นี่เป็นแค่เรื่องสมมุติ

 

โชคดีที่วันรุ่งขึ้นเป็นวันแม่

 

โชคดีที่มีคนมาต่อคิวรอรถยาวสัก สาม กิโล

ยาวถึงขนาดที่คุณสามารถนั่งรถไฟฟ้าไปขี้!!ที่สยาม  แล้วกลับมาต่อแถวก็ยังทัน

 

 เฮ้ออ...

 

ไม่อย่างนั้น....เราคงต้องเลือกซักเอพิโสดว่าจะไปที่ไหนทำอะไรดี.......เฮ้ออออ

 

 

 

 

โชคดีจังวุ้ยยยยย!!!!

 

 

 

 

 

edit @ 13 Aug 2009 21:31:46 by hua-bhug-ahe'

Comment

Comment:

Tweet

กดตังงดิจ้ะะะ อิอิ

ไม่ก็ ไปหาที่ชาตสาธารณะเสียบโทรศัพโทรให้เพื่อนมารับบบ แง๊วว




จะตามทูพีเอ็มเหรอembarrassed

#2 By say!그린 on 2009-08-21 17:06

เราคงเลือกที่จะไปร้านเน๊ตและภาวนาให้ใครสักคนออนไลน์ล่ะค่ะ T A T

#1 By byul on 2009-08-13 21:31